Şiir

Kaktüs

“KAKTÜS”

Sonunu istemiyorum sessizliğin
Yokluğu istemiyorum bu akşamüstü çınlamasında
Yüzümü dizlerime dayıyorum, bitiştiriyorum
Kollarımı da
Bir kaktüs olmalıyım ben, dışıma yağan bir sağnak
Olmalıyım
Uçsuz bucaksız dünyada
Güneşin doğuşunu bekleyen.

Ufukta ansızın bir ışık çizgisi
Avuçlarımdayım belki.

Edip CANSEVER

 

Reklamlar
Categories: Şiir | Etiketler: , , , | Yorum bırakın

Yağmur yağıyor mevsim kış..

Ve yine…

Yağmur yağıyor Ocak ayındayız,

İki gün öncesine kadar 

Metreye ulaşmıştı kar..

Yağmur yağıyor doğru olan nedir? 

Yağmur yağıyor duymuyorum ki..

Yağmur yağıyor anlamıyorum ki.. 

Yağmur yağıyor görmüyorum ki..

Yağmur yağıyor işime gelmiyor bunlar. 

Yağmur yağıyor pencereye tıklıyor biri sanki..

Yağmur yağıyor bir araç geçiyor..

Yağmur yağıyor saat gecenin biri,

Yağmur yağıyor saat biri bir geçiyor.. 

Yağmur yağıyor sessizlik hakim.. 

Yağmur yağıyor herkes uyuyor, 

Yağmur yağıyor uyuyamıyorum.. 

Yağmur yağıyor bir siren sesi.. 

Yağmur yağıyor pencereyi açtım,

Bu hava ferahlattı içimi,

Yağmur yağıyor pencereyi kapattım.. 

Balkona çıktım, 

Yağmur tanelerine doğru, 

Yüzümü uzattım.. 

Yağmura karıştı gözyaşlarım..

Yağmur yağıyor.. 

İstanbul ağlıyor derdi Gülay..

Şimdi ağlayan kim..

Yağmur yağıyor gülüyorum.. 

Buna da şükrediyorum.. 

Yağmur yağıyor gök gürlemiyor.. 

Sakin sakin çiseliyor.. 

Yağmur yağıyor mevsim kış..

Yağıyor yağmur.. 

Ve yine yağmur yağıyor..

 
© Nilgün YALÇIN


Categories: Şiir | Etiketler: | Yorum bırakın

Bir Ayrılış Hikayesi

Yüzde hudutsuz kere yüz….

Erkek kadına dedi ki:
– Seni seviyorum,
ama nasıl?
avuçlarımda camdan bir parça gibi kalbimi sıkıp
parmaklarımı kanatarak
kırasıya,
çıldırasıya…
Erkek kadına dedi ki:
– Seni seviyorum,
ama nasıl?
kilometrelerce derin, kilometrelerce dümdüz,
yüzde yüz, yüzde bin beşyüz
yüzde hudutsuz kere yüz…
Kadın erkeğe dedi ki:
– Baktım
dudağımla, yüreğimle, kafamla;
severek, korkarak, eğilerek,
dudağına, yüreğine, kafana.
Şimdi ne söylüyorsam
karanlıkta bir fısıltı gibi sen öğrettin bana…
Ve artık
biliyorum:
Toprağın
Yüzü güneşli bir ana gibi
En son, en güzel çocuğunu emzirdiğini…

Fakat neyleyim
saçlarım dolanmış
ölmekte olanın parmaklarına
başımı kurtarmam kâbil
değil!
Sen
yürümelisin,
yeni doğan çocuğun
gözlerine bakarak…

Sen
yürümelisin,
beni bırakarak…

Kadın sustu.

SARILDILAR

Bir kitap düştü yere…
Kapandı bir pencere…

AYRILDILAR…

 

NAZIM HİKMET RAN

 

 

Categories: Şiir | Etiketler: , , , , , , , , , , , , , , , | Yorum bırakın

Bu kadar işte..

 

Bu kadar doğru,  

Bu kadar yanlış. 

Bu kadar anlamlı, 

Bu kadar anlamsız.

Bu kadar tepkili, 

Bu kadar tepkisiz. 

Hepsi bu kadar..

Bu kadar yüzüme bakıyor, 

Bu kadar asla bakmıyor. 

Bu kadar konuşkan, 

Bu kadar konuşmayan. 

Bu kadar yakın, 

Bu kadar uzak. 

Bu kadar ilk, 

Bu kadar son. 

Bu kadar az, 

Bu kadar çok. 

Bu kadar deli, 

Bu kadar akıllı. 

Bu kadar akşam, 

Bu kadar sabah. 

Bu kadar var, 

Bu kadar yok. 

Bu kadar kolay, 

Bu kadar zor. 

Bu kadar önce,  

Bu kadar sonra. 

Bu kadar acemi,  

Bu kadar usta. 

Bu kadar geç, 

Bu kadar erken. 

Bu kadar hayır, 

Bu kadar evet. 

Bu kadar korkak,  

Bu kadar cesur.

Bu kadar kahkaha atıyor,

Bu kadar ağlıyor. 

Bu kadar duyarlı, 

Bu kadar umursamaz.  

Bu kadar seviyor, 

Bu kadar sevmiyor. 

Bu kadar uyuyor, 

Bu kadar uyumuyor, 

Bu kadar uyuyamıyor.  

Bu kadar işte.. 

Hepsi bu kadar..

 

 

© Nilgün YALÇIN

Categories: Genel, Şiir | Etiketler: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Yorum bırakın

Sınırını Bil !

 

İnsan olarak soruyorum; 

Duymuyorum. 

sinirinibil

Sınır dediğin ülkeler arası değil!

Görmüyorum. 

Anlamıyorum.. 

Sen anlat; 

Yorumla kendini, 

Kelimeleri yeterli bulursan elbet… 

Acziyeti yaşayınca, 

Düğümlensin boğazında! 

Kal öylece! 

Nedir bu ifadeler? 

Nedir söylediğini sandığın? 

Nedir duymadığın? 

Nedir görmediğin? 

Nedir anlamadığın? 

Ne hakla beni yorumluyorsun! 

Ne hakla! 

İnsan olduğunu unutma! 

Sınır dediğin ülkeler arası değil! 

İnsan varsa karşında, sınırını bil! 

 

© Nilgün YALÇIN

Categories: Genel, Şiir | Etiketler: , , , , , , , , , , , , , , , , | 3 Yorum

Serçe ısrarla ötüyor!

 

WP_20160515_001

Serçe ısrarla ötüyor !

Yemyeşil yine ağaç ve ılık bir rüzgar
Konuştuğunu zannediyor ama yaptığı sadece tekrar
Umarım bir gün kendi aynasına bakıp anlar
Yoksa duyulmayacak gibi değil kuşlar
Beni bu yalnız başıma Yaradan’dan başka kim duyar…
Şu kalabalığın arasında
Karşımdakini susturup
Sadece kuşların ötüşünü duymak istiyorum
Serçe ısrarla ötüyor
Israrla..
Israrla bana sesini duyurmaya çalışıyor
Tebessümle karşılıyorum bu fark edişi..
Konuşmayın artık
Serçeyi duymalıyım
Derin derin nefes alıp
O hoş frekansta
Onunla kesişmeli
Onunla buluşmalıyım.
Bu ruhu onunla paylaşmalıyım.

© Nilgün YALÇIN

Categories: Genel, Şiir | Etiketler: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Yorum bırakın

Benim ben.. Martı..!

marti

Bak hala bakıyor bana..

 

Benim ben.. Martı..!

Bir kuşum elbette, hem de deniz kuşu..

Ne kadar havalı değil mi..

Uçuyorum ben yahu..

Laf açılmışken şunu söylemeden edemicem;

Siz de hani uçağa bindiğinizde uçuyorum diyorsunuz ya,

Ahahaaa.. Çok komik oluyorsunuz.

Siz uçmuyorsunuz ki..

Siz uçamazsınız!

Kanadı olan benim!

Neyse bana bakmaya son vermeyeceksin anlaşılan.

Şaşırdın mı beni burada görünce?

Niye, ben de yalnız başıma manzaraya bakamaz mıyım?

Ne komiksin sen yahu… 

Bak hala bakıyor bana.. 

Tamam fotoğrafı çek ve git artık 

Beni meşgul etme daha 

Benim de yalnız kalmaya ihtiyacım var 

Yine karşılaşırız elbet..

Selamlar…

 

© Nilgün YALÇIN

Categories: Genel, Şiir | Etiketler: , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Yorum bırakın

Cnm.. nedir biliyor musunuz?

 

Bu cnm.. nedir biliyor musunuz.. 

cnm

” cnm “

Farkında değilsiniz ne yaptığınızın.. 

 

Sessiz harflerle yazılan cnm, 

Sesli harften neden mahrum bırakılır biliyor musunuz? 

 

Çünkü Sesli olarak CANIM diyemezsiniz! 

Sessizce cnm demeye devam edersiniz.. 

Eğer bir gün Seslenmeye başlarsanız Canım diye, 

İşte o zaman bu sesliden mahrumluk da sona erer.. 

Ve Sesli söylenen CAN’IM-ın anlamıyla;  

Can dersiniz Canı’nıza katarsınız, Canım dersiniz ait olduğunu hissettirirsiniz.. 

 

Ahmed ARİF’in şu sözünü de unutmamak gerek:

“Canım Benim…

Bilir misin, ‘canım’ dediğimde

içimden canımın çıkıp sana koştuğunu duyarım hep.”

 

Sesliden mahrumluğu anlamanız dileğiyle…

 

© Nilgün YALÇIN

 

Categories: Genel, Şiir | Etiketler: , , , , , , , , , , , , , | 2 Yorum

Hayattan Ne Öğrendim? Hz.Mevlânâ

 

Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum.
Işığı gördüm, korktum.
Ağladım.

Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim.
Karanlığı gördüm, korktum.

Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladım sevdiklerimi…
Ağladım.

Yaşamayı öğrendim.
Doğumun, hayatın bitmeye başladığı an olduğunu;
Aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar olduğunu öğrendim.

Zamanı öğrendim.
Yarıştım onunla…
Zamanla yarışılmayacağını, zamanla barışılacağını, zamanla öğrendim…

İnsanı öğrendim.
Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu…
Sonra da her insanin içinde iyilik ve kötülük bulunduğunu öğrendim.

Sevmeyi öğrendim.
Sonra güvenmeyi…
Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı olduğunu,
Sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu öğrendim.

İnsan tenini öğrendim.
Sonra tenin altında bir ruh bulunduğunu…
Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu öğrendim.

Evreni öğrendim.
Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim.
Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni aydınlatabilmek gerektiğini öğrendim.

Ekmeği öğrendim.
Sonra barış için ekmeğin bolca üretilmesi gerektiğini.. .
Sonra da ekmeği hakça üleşmenin,
Bolca üretmek kadar önemli olduğunu öğrendim.

Okumayı öğrendim.
Kendime yazıyı öğrettim sonra…
Ve bir sure sonra yazı, kendimi öğretti bana…

Gitmeyi öğrendim.
Sonra dayanamayıp dönmeyi…
Daha da sonra kendime rağmen gitmeyi…

Dünyaya tek başına meydan okumayı öğrendim genç yasta…
Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektiği fikrine vardım.
Sonra da asil yürüyüşün kalabalıklara karsı olması gerektiğine aydım.

Düşünmeyi öğrendim.
Sonra kalıplar içinde düşünmeyi öğrendim.
Sonra sağlıklı düşünmenin kalıpları yıkarak düşünmek olduğunu öğrendim.

Namusun önemini öğrendim evde…
Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduğunu;
Gerçek namusun, günah elinin altındayken, günaha el sürmemek olduğunu öğrendim.

Gerçeği öğrendim bir gün…
Ve gerçeğin acı olduğunu…
Sonra dozunda acının,
Yemeğe olduğu kadar hayata da lezzet kattığını öğrendim.

Her canlının ölümü tadacağını,
ama sadece bazılarının hayati tadacağını öğrendim.

Dostlarım,
Ben dostlarımı ne kalbimle ne de aklımla severim.
Olur ya…
Kalp durur…
Akil unutur…
Ben dostlarımı ruhumla severim.
O ne durur, ne de unutur…

 

Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî

 

 

Categories: Genel, Şiir | Etiketler: , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Yorum

Ben Bunların Farkındayken !

 

Bahar dediğin, içimde var oluş.. 

Ağacın çiçek açması, tebessüm buna  

Kuşların ötüşü, melodi buna

bahar

Bahar dediğin, içimde var oluş..

Yağmurun yağması, yenilik buna

Ardından gelen toprak kokusu, buna hatırlatma..

Hepsi bir bütünken ve içimde var iken,  

Bahar mı gider mevsimden?

Mevsim mi geçer ömürden?

Ben bunların farkındayken;

Hangisi gider benden?

Ben istiyorken kuşları,çiçeği, yağmuru..

Gider mi sence benim dediğimden? 

Kimseye söyleme ama; 

Gitmesine izin vermem asla.. !

İyice aç gözlerini.. 

Doysun; doğaya, yeşile, ağaca, kuşa, tüm canlıya.. 

Dag evi

Bu manzara karşısında…

Beton dışında ne varsa, anla burada..

Tam karşımda yeşil çatılı bir ev,

Yanında minik bir kulübe,

Köpek havlaması aksediyor buraya. 

Yeşil dediğinin, ne kadar tonu var baksana, 

Saymaya çalışma,

Sadece bak ve anla!

Sağından gelen serçenin ötüşü, 

Solundan gelen karga sesiyle uyumlu aslında!

Sen bunu, bu manzara karşısında anla..

Bir sıraya koyma bunları, 

Hepsi en doğal haliyle burada..

Yağmur yağıyordu saatler önce sen oturduğunda, 

Şimdi sakince dinle bu sesi, 

Verandanın çatısına usul usul dokunuyor sanki.. 

Sana eşlik ediyor belki.. 

Yağmur dediğin sürekli yağmaz ki..  

Belki yardımcı oluyor anlamana.. 

Delirdim mi ben yoksa;

Saatlerdir burada,  

Bu manzara karşısında,  

Tek başıma…  

 

© Nilgün YALÇIN

 

Categories: Genel, Şiir | Etiketler: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 2 Yorum

WordPress.com'da Blog Oluşturun.