Posts Tagged With: ruh

İnsan halleri…

Aydınlanma belirgin bir şeydir. Yani o mevcut ise bu gizlenemez. Muhakkak belirir. Haliyle kişinin iç aydınlığı yaşamasıyla birlikte dışını aydınlatması birbirini tamamlayan bir durum. Dışını aydınlatma derdi olan zaten önce içini aydınlatması gerektiğini bilir. Tabii ki gerçekte bilen bilir. 

İnsan halleri

Arınmak büyük bir kavram. Kolay kolay dile alınmamalı. Çünkü boş boş konuşulacak bir kavram değil. Arınmak Ben’den uzaklaşmak; ilmek ilmek işlenir beyne. Beyin ile bedenin kontrolü düşünen için mümkün. Bir anda olmaz arınmak.. Yavaş yavaş.. Bir kanaviçe gibi.  Ne yaptığını bilerek.. İdrak ederek.. Sabırla.. Neticesini söz ile değil, direkt hayatında görerek…

Ruhun yolculukta olduğunun farkında olana ne mutlu..  Zira bunun zerre farkında olmadan ömrünü tüketenlerin nelere bağımlı oldukları ortadadır.  Bunun bir yolculuk olduğunu bilen zaten kendini daima yeniler, diri tutar ve asil bir hayat yaşar.

Evet, düşünen insanın kendi hayatını kurmaya ihtiyacı var. 

Sahip olmayı, olmaya yeğleyenler zaten çok belirgindir toplumda. Ama sadece olma üzerine dünyası olanlar başkadır. Bence kıyaslanamaz bir şey.  Ki olmayı merkezine alanlar sahip olma derdinde olanlarla mümkün olduğunca az zaman harcamaları gerekir. Çünkü kendi enerjisini boşa tüketir. 

Yalnız insan… Onlar özgürdür en başta. Bağlılık yoktur.. Yalnızlık yaşanmadan anlaşılır bir şey olduğunu düşünmüyorum. Yalnızların penceresi geniştir. Rahatça görebilir.. Sınırlar olmaz. 

Yaşanan her acının insan üzerindeki etkisine bak.. Ya erdemle acıyı kabul edersin.  Ya da insan olduğunu unutur tepkiler verirsin.  

 

Sevgilerimle…

© Nilgün YALÇIN

Reklamlar
Categories: Genel | Etiketler: , , , , , , , , | Yorum bırakın

Serçe ısrarla ötüyor!

 

WP_20160515_001

Serçe ısrarla ötüyor !

Yemyeşil yine ağaç ve ılık bir rüzgar
Konuştuğunu zannediyor ama yaptığı sadece tekrar
Umarım bir gün kendi aynasına bakıp anlar
Yoksa duyulmayacak gibi değil kuşlar
Beni bu yalnız başıma Yaradan’dan başka kim duyar…
Şu kalabalığın arasında
Karşımdakini susturup
Sadece kuşların ötüşünü duymak istiyorum
Serçe ısrarla ötüyor
Israrla..
Israrla bana sesini duyurmaya çalışıyor
Tebessümle karşılıyorum bu fark edişi..
Konuşmayın artık
Serçeyi duymalıyım
Derin derin nefes alıp
O hoş frekansta
Onunla kesişmeli
Onunla buluşmalıyım.
Bu ruhu onunla paylaşmalıyım.

© Nilgün YALÇIN

Categories: Genel, Şiir | Etiketler: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Yorum bırakın

WordPress.com'da ücretsiz bir web sitesi ya da blog oluşturun.